پيشگفتار پس از حمد و ثناى الهى و درود بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و خاندان و فرزندان معصومش عليهم السّلام چنين گويد بندهء شرمنده و روسياه درگاه الهى : اين حقير در خلال تأليفات زيادى كه خداى تعالى توفيق انجام آن را داد و به رشته تحرير درآورده و به لطف خدا به زيور طبع نيز آراسته گرديده ، به روايات زيادى برخورد مىكردم كه به عنوان وصيت از طرف رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و ائمه اطهار عليهم السّلام به نزديكان و يا اصحاب و ياران خود فرموده بودند ، و شامل دستورات سازنده و درسهاى بسيار آموزنده اخلاقى و تربيتى و اجتماعى بود ، و چون بسيار پرجاذبه و آموزنده بود ، آرزو مىكردم كه خدا توفيقى دهد و روزى بتوانم اين وصيتها را جمع‌آورى و به فارسى روان و سليس ترجمه كرده در دسترس عموم قرار دهم و از اين راه خدمتى - هرچند محدود و ناقابل - به هموطنان پارسىزبان كرده باشم ، تا اينكه فرصتى پيش آمد و با استمداد از خداى تعالى دست به كار جمع‌آورى شده و اكنون به اين صورت تأليف و ترجمه شد و در دسترس شما قرار گرفت ، اميد است كه مورد بهره‌بردارى و استفاده قرار گيرد ، و در اين‌جا چند تذكر را براى خوانندهء محترم لازم مىدانم : تذكر اول : وصيت در لغت به معناى سفارش است ولى در اصطلاح روايات اهل بيت عليهم السّلام گاهى به معناى واگذارى مقام امامت و رهبرى و انتقال آن از امامى به امام ديگر استعمال شده چنانچه بر اهل اين فن پوشيده نيست ، و از اين گونه روايات در كتابهاى حديثى و بخصوص كتابهائى كه در باب امامت تدوين شده زياد به چشم مىخورد ، كه هرگاه امامى مىخواست از دنيا رحلت كند به فرزندش و يا برادرش وصيت كرده و ودايع امامت و مواريث خاصّه را به او مىسپرد . ولى ما در اين كتاب - همان گونه كه گفته شد - چون هدفمان جمع‌آورى وصيتهاى اخلاقى و